Andrzej Mostowski

Andrzej Stanisław Mostowski (ur. 1 listopada 1913 we Lwowie, zm. 22 sierpnia 1975 w Vancouver) - polski matematyk zajmujący się głównie logiką matematyczną i algebrą, przedstawiciel warszawskiej szkoły matematycznej W 1931 ukończył Gimnazjum im. Stefana Batorego i wstąpił na Uniwersytet Warszawski, gdzie studiował pod kierunkiem Tarskiego, Kuratowskiego i Lindenbauma. Doktoryzował się w 1938 na podstawie rozprawy O niezależności definicji skończoności w systemie logiki napisanej pod kierunkiem Kuratowskiego i Tarskiego.Po inwazji niemieckiej w 1939 r na Polskę pracował jako księgowy. W latach 1942-1944 uczył na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim. We wrześniu 1944 ożenił się z Marią Matuszewską. Po powstaniu warszawskim Niemcy chcieli wysłać go do obozu koncentracyjnego, ale dzięki pomocy pielęgniarek ukrył się w szpitalu.Habilitował się w 1945 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1946 aż do śmierci pracował na Uniwersytecie Warszawskim, od 1947 jako profesor nadzwyczajny na tej uczelni, a od 1951 jako profesor zwyczajny.W roku akademickim 1948-1949 pracował w IAS, w 1958-1959 wykładał na UC Berkeley a w 1969-1970 w All Souls College w Oksfordzie.W 1956 został członkiem-korespondentem, a w 1963 pełnym członkiem Polskiej Akademii Nauk; w 1973 został członkiem Fińskiej Akademii Nauk.Mostowski był promotorem rozpraw doktorskich wielu polskich logików, doktoryzowali się u niego Zofia Adamowicz, Krzysztof Apt, Maciej Bryński, Andrzej Ehrenfeucht, Andrzej Grzegorczyk, Wojciech Guzicki, Andrzej Janiczak, Stanisław Krajewski, Michał Krynicki, Wiktor Marek, Janusz Onyszkiewicz, Helena Rasiowa Roman Sikorski, Kazimierz Wiśniewski oraz Paweł Zbierski.Mostowski był autorem ponad 100 publikacji naukowych, z których najważniejsze były w 1979 opublikowane w dwutomowym wydaniu Dzieł wybranych:Mostowski był też autorem kilku monografii i podręczników akademickich, w tym